Wiosna jest cudowna a ciepło kazdy kocha :)

To, że jestem taką idealistką, niestety nie bardzo pomaga mi w życiu:( Wszystko bardzo przeżywam i ciężko mi się z wieloma rzeczami pogodzić. Czasem zazdroszczę ludziom, po których "wszystko spływa". Ale chyba jednak nie chciałabym taka być.

ooo ciekawy sposob z tym podpalaniem kwiatow :) u mnie tez pieknie i słonecznie,ale to raczej normalka ;)

Zazdroszczę takiego relaksu w ogródku... Ja rano musiałam pracować klepiąc w klawiaturę :)
Co do ideałów, to mam tak samo, sama już nie wiem czy cieszyć się z tego co mam czy właśnie szukać szczęścia dalej.. Myślę, że chyba powinniśmy to jakoś wypośrodkować.. Nie zadowalać się byle czym, nie być minimalistami, ale równocześnie nie oczekiwać, że będzie idealnie, bo to raczej niemożliwe. Nawet najlepszy związek miewa te gorsze chwile, znam bardzo udane pary, ale każda z nich miewała momenty załamania, konflikty, ale to jest wpisane w nasze życie:)

Podjęłaś trudny temat... Choć nie wierzę w predestynację wiele rzeczy,które mi się przytrafiły w życiu nie były zaplanowane... zdarzyły się przypadkiem... a po czasie stwierdziłam "tak musiało być!". Od jakiegoś czasu staram się nie planować... nie dażę do ideału, ideałów nie szukam... Czy ideałem można się stać... pewnie tak, dzięki pracu własnej... ale po co? Ale by było nudno gdybyśmy wszystcy my, nasze związki, rodzicielstwo, przyjaźnie były idealne... Niech są jakie są... (co nie wyklucza pracy nad sobą!) Dążenie do ideału i porażki z tym związane powodują frustracje... a nie lepiej być takim szczęsliwym nieideałem? Chyba jednak tak!

też uwielbiam takie dni kiedy można wszystko robić na dworze i cieszyć się słońcem! I strasznie podoba mi się Twoja piżama! A co do idealnych związków to podobno nie występują w przyrodzie :)

czyli bardzo błogi dzień, zazdroszczę :)
co do ideałów, wg mnie są nudne i przewidywalne, nawet nie staram się budować w głowie ich wizerunku, czy charakterystyki.

Masz grochy jak Magda M. :)

Nie wierzę w ideały. Nie ma idealnych związków, idealnych partnerów, idealnych rodzin i idealnych przyjaźni. Może to mój pesymizm wrodzony przeze mnie przemawia, ale bardzo nie lubię się rozczarowywać więc może lepiej mieć takie podejście... sama nie wiem :)

ideały są nudne ;) też marzę o tym żeby posiedzieć sobie przed domkiem z zieloną herbatą, ale niestety nie jest mi to dane...

zazdrość mnie przeszywa, ech.. tak bardzo zazdroszczę spokojnego wypicia kawy w ogródku! ;d



http://szaroscgwiazd.blogspot.com/

Ja też dziś zostałam obudzona przez ciepłe promyczki :) i szybko, spontanicznie podjęliśmy decyzje, że wskakujemy na rowery :) już zapomniałam otulona w zimowy sen jak to jest pędzić przed siebie :)

Ja kocham taką pogodę! Co prawda na ogródek czekam,a mój balkon jest w zupełnym cieniu,ale w niczym mi to nie przeszkadza. Co czytasz?:)
Ideałów nie ma,ale też nie ma sensu zostawiać wszystkiego takim jakim jest.W pewne sprawy,relacje też trzeba włożyć jakąś pracę.Tylko,że to dwie strony też powinny.Ale generalnie za bardzo spinać się też nie można...

Pogoda dziś faktycznie wspaniała była. My też od rana w ogródku. Obudziłaś we mnie nową tęsknotę: za dniem, w którym będę mogła ze swoim synkiem zagrać w grę planszową. Oj, czekam na to, czekam. Jak zobaczyłam Twoją piżamkę, to od razu mi się buzia uśmiechnęła. Wyglądasz w niej i tych okularach jak Audrey :D

takie nieśpieszne poranki sa najmilsze;-)

Ojjjjjjjj..... jak Ci zazdroszczę!!!! :))) Też bym tak chciała :D:D:D

PS. Cudowna piżama :D:D;D

Uwielbiam takie poranki :) ja też już wytargałam z garażu meble ogrodowe, i mam nadzieje, że w najbliższy weekend je wykorzystam :)

To jest właśnie twoja moda -piżama i okulary przeciwsłoneczne :) Uważaj, bo cię zamkną w psychiatryku, bo jak się rozmarzysz i wyjdziesz tak na miasto? ;p
P.S. Za robotę się weź, a nie w gry grasz ;)

Um jak błogość u Ciebie!
Fajne rano, fajny weekend.

W ideały wierzę - mocno, i bardzo się o nie w rodzinie, miłości i przyjaźni staram ( czasami za bardzo chyba, ciągle mi ktoś mówi, żę "za dobra byłam", kiedy się pożalę, że ktoś mnie zwiódł ... )

uroczo! :)

Uwielbiam magnolię:)

Do twarzy Ci z tym odpoczynkiem:) Marzy mi się taki. choć z godzinkę:) A o tym patencie florystów pierwsze słyszę, ale warto zapamiętać :) Pozdrawiam.

O tak, Linka ma rację, błogo u Ciebie =)
I jak zawsze oryginalnie.

Nie wierzę w ideały, ale wierzę w pewne zasady, w pewne wartości i jakieś granice w związku.
Wierzę też w szczęście w miłości i bez niego nie da się nic ciągnąć na siłę ani uratować.
Wierzę też w to, że można próbować wiele razy jeśli się kogoś naprawdę kocha.

Gdy nastaje nam słoneczna i ciepła wiosna od razu więcej się chce, głównie siedzieć na słońcu ;)) pochwalam!:D

wczoraj dostałam od znajomej przepis na sos czosnkowy z dżemem porzeczkowym, to wydaje się ciekawe, ale boję się spróbować:)

Fajne zdjęcia, wywołujące bardzo pozytywne emocje :)!

Ja kiedyś wierzyłam w ideały, już nie i choć może to dziwi to brak wiary w nie wcale nie spowodował poczucia braku szczęścia czy wiary w ludzi, a może nawet wzmocnił, bo przecież można kochać mimo wad i trudów;)! Tylko trzeba pamiętać o złotym środku:)!
Zazdroszczę tej błogości!:) którą widać na zdjęciach:)))

Piękne zdjęcia!! Taka pozytywna energia z nich bije!! A Ty wyglądasz pięknie w tej sukience!!

Moa, dziś nie będę się rozwodzić nad idelogiami :) i sensem ideałów. Bo ja jestem oczarowana Twoimi zdjęciami. Te grochy, okulary...Ach! Piękna z Ciebie kobietka.

świetne zdjęcia :D